About Goddess
Een boodschap van schoonheid
kracht en vrouwelijkheid. Gekleed gaan als een godin
In de Parijsstraat in Leuven en de trendy Kammenstraat in Antwerpen, vind je ze: de Goddess-boetieks. Eerst bekend bij een kleine maar trouwe aanghang; nu ook populair bij een divers publiek. Goddess-ontwerpster Lies de Peuter is een opmerkelijke vrouw die haar spirituele bevlogenheid vertaalt naar opvallende en tijdloze kledingstukken. Vooral de kracht van het vrouwelijke is tastbaar in stoffen en prints. Het hoe en waarom van haar inspiratie bespreken we op een regenachtig terrasje in Leuven.
Hoe ben je in de kledingbranche terechtgekomen?
In eerste instantie ben ik eigenlijk niet zo geboeid door kleding maar wel door kostuums. Kleding is enkel beschutting van het lichaam; een kostuum daarentegen heeft een meerwaarde omdat het een soort boodschap uitstraalt. Vandaar mijn keuze om toneelkostuums te gaan ontwerpen. Ik heb de opleiding ˜scenografie: kostuum en decor" gevolgd aan de avondschool in Antwerpen. Kostuums zijn me vanaf dan blijven inspireren. Mensen hebben behoefte aan een soort van mentaal schild. Je draagt een totaalbeeld uit met je kleding; een letterlijke en figuurlijke bescherming: niet alleen tegen de elementen maar ook tegen indrukken van anderen. Het beeld dat je uitstraalt moeten overeenstemmen met je innerlijke gevoelens. Mijn hoofdbetrachting is een boodschap van schoonheid, kracht en vrouwelijkheid uit te zenden.
Deze boodschap is bij jou wel verankerd in een dieper geloof?
Het beeld dat ik voor ogen heb is de godin, "the great goddess". De godin is een mythisch personage met vele gezichten. Hieraan gelinkt zijn de vier elementen: aarde, water, lucht en vuur. Deze ga ik automatisch vertalen via stofbewerking: kleuren, teksten en symbolen. Het eerste wat opvalt aan een kledingstuk is de kleur. Ik link de vier windrichtingen en de vier mensenrassen aan kleuren die alle primitieve beschavingen gebruikt hebben: zwart (houtskool), wit (kalk), rood (rode oker) en geel (gele oker). Dit zijn de basiskleuren waarvan ik vetrokken ben. Nu is mijn spectrum wel verbreed maar ik werk toch zoveel mogelijk met aardkleuren of tinten die niet artificieel aandoen. Daarom werk ik ook met natuurlijke materialen die ik laat verven in een ververij om de tinten te bekomen die ik wil.
Je productieproces heeft plaats op Bali. Hoe gaat het in zijn werk?
Ik ben in eerste instantie heel veel dank verschuldigd aan mijn Javaanse kleermaker Sulhan. Het technisch ontwerp en het styleren behoort tot zijn domein. De vormgeving van een kledingstuk rond het lichaam is een manier van driedimensioneel zien, waarin Sulhan een kei is. Dat stuk laat ik gerust aan hem over. Ik kom met de ideeën en de algemene lijn. Ginder werken we vooral met natuurlijke materialen zoals katoen, viscose, canvas, wol, linnen en rayon die we laten verven en vervolgens in een atelier worden gesneden en gestikt.
Opvallend aan jouw kledingstukken zijn de prints, teksten en symbolen. Waarvoor staan ze?
De grootste schatkamer van mijn prints is de godin in al haar vormen en abstracties: cirkels, spiralen, zig-zag-motieven, lijntjes, streepjes, dots. Maar ik gebruik ook echte figuratieve vormen waarin het beeld van de godin duidelijk naarvoor komt. Een tweede uitgangspunt is de primitieve kunst. Spiralen vind je namelijk overal terug, zowel in Keltische kunst als Neolithische. Je vindt ze bij de Maori's, Papoea's, noem maar op. Het is een soort van oertaal in symbolen. Dat vind ik zo schitterend aan de boeken van mytholoog Joseph Campbell, dat ze juist deze symbolen verduidelijken en herkenbaar maken in alle mogelijke vormen.
Ook runes zijn blijkbaar een grote inspiratiebron?
Alle alfabetten interesseren me. Vooral runes zijn heerlijk om mee te werken. Het zijn inkervingen en daardoor vrij rudimentair en basic van vorm. Ze zijn direct in hun boodschap; eenn symbool herbergt een schat aan informatie. Door ze te combineren breng je een hele boodschap over, een soort van talisman, zeg maar. Daarnaast voeg ik ook namen en woorden toe. Ze worden gevormd door met hete was op de stoffen te schrijven.
De goddess-kleren verwijzen naar de godin, maar dit houdt je niet tegen om ook een mannenlijn te ontwerpen?
Eigenlijk heb ik geen aparte lijn voor mannen. Mijn kleren zijn vooral unisex-spullen en een lijn speciaal voor vrouwen. Toch blijken mannen zich goed in mijn modellen terug te vinden. De filosofie achter mijn kleding is de strijdbare vrouw in al haar facetten, de zogenaamde ˜warrior women". Daardoor is mijn kleding erg beweeglijk, perfect gemaakt voor dans en expressie. Mijn broeken zijn bijvoorbeeld ontleend aan de aikido-gevechtstenue. Ze hebben een uitstraling van stevigheid. Daarnaast is het voor mij rudimentair om het lichaam te tonen met al zijn rondingen en vormen. Ik hoor dan ook soms vrouwen zeggen: "Ah, ik kan eindelijk mijn lichaam laten zien!". En dan bedoel ik niet alleen de kleine maatjes. Ik ontwerp eigenlijk voor vrij forse, grote vrouwen met billen en borsten die mogen gezien worden. Daaraan voeg ik nog folkloristsiche en ornamentale elementen zoals riemen, sjaals en kettingen toe. Ik vind bijvoorbeeld een sjaal veel vrouwelijker dan een jas. Ik hou ook enorm van volkskunst en echte traditionele kleding. Die moeten het ook vaak hebben van diepe décolletés en wijde rokken.
Je bent dus allesbehalve trendy, maar eerder trendsettend?
Ik ga nooit naar modeshows en beurzen of bekijk geen magazines. Ik ben me eigenlijk nauwelijks bewust van wat zich op modevlak afspeelt. Ik werk het liefst vrij van elk beeld dat me opgedrongen wordt, maar zo creëer ik tegelijk een erg herkenbaar personage. En het blijkt aan te slaan. Ik ben de laatste twee jaar enorm gegroeid door de respons op mijn collectie. Mijn klantenbestand is toegenomen en nu ben ik vertegenwoordigd in alle rangen, standen en leeftijden.
Wat mogen we verwachten voor de winter?
De collectie is iets meer gestileerd en meer afgewerkt. Er zijn ook beduidend minder prints. Ik heb veelal gewerkt met donkere kleuren en stevige materialen. Toch zijn er ook een paar barokke elementen toegevoegd. Zo heb ik ˜vanmpierjasjes" ontworpen. Die ˜gothic" elementen heb ik van een gedeelte van mijn publiek in de Kammenstraat in Antwerpen. Dan kan je wel spreken van een kruisbestuiving, ja. Het beeld van de winter is donker en krachtig maar teglijk ook heel sensueel.
Zo heb je de ˜goddess-vrouw" ook omschreven: aards, zwoel, vurig, hemels maar altijd vol leven!